บทที่ 85

ความเงียบงันอันน่าอึดอัดเข้าปกคลุมห้องเก็บไวน์อีกครั้ง

ในมือของภูริณัฐกำจี้หยกชิ้นนั้นไว้แน่น ความอุ่นวาบจากอุณหภูมิร่างกายของเขาแผ่ซ่านไปทั่วเนื้อหยก

เขาก้มหน้าลงอีกครั้ง ปลายนิ้วโป้งไล้ไปตามลวดลายบนผิวหยกซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างคนเสียสติ

กิริยาเช่นนี้... เขาเคยเห็นอรัญญาทำมานับครั้งไม่ถ้วน

ไม่ว่าจะบนโซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ